قاب

در قاب چیزی فقط برای پرکردن فضا اضافه نشده. هر برش به تناسب بدن کمک می‌کند تا نگاه دوباره به چهره و حرکت شما برگردد. لباس این‌جا باید قاب باشد، نه تصویری که جایتان را بگیرد.

پارچه مات و یکدست است و سیلوئت را هم در عکس و هم میان جمع روشن نگه می‌دارد. وقتی دور و بر شلوغ است، همین یکدستی کار می‌کند. چشم جایی برای گیر کردن پیدا نمی‌کند، مگر روی خود شما.

برای یک عکس خیابانی، مهمانی هنری، یا شبی که لباس باید قاب شما باشد، نه تصویری که جایتان را بگیرد. اگر بعد از ورود هنوز اول شما را دیدند و بعد لباس را، قاب کارش را کرده.

نسخهٔ بعدی می‌تواند با پارچه‌ای دیگر ساخته شود، اما اصل همان خط تمیز می‌ماند. قد و فرم شانه را در گفت‌وگو با هم پیدا می‌کنیم. بقیه را اضافه نمی‌کنیم مگر اینکه جایی برایش باشد.